Συννοσηρότητες και HIV

Με την αποτελεσματικότητα της αντιρετροϊκής θεραπείας (ART) τις τελευταίες δεκαετίες η HIV λοίμωξη έχει πλέον εστιασθεί στη διαχείριση μιας χρόνιας νόσου σε έναν πληθυσμό που σταδιακά γηράσκει και έχει να αντιμετωπίσει διάφορες συννοσηρότητες.

Ο τακτικός έλεγχος για συχνά εμφανιζόμενες συννοσηρότητες είναι απαραίτητος καθώς μπορεί να εμφανιστούν νωρίτερα στη ζωή του HIV οροθετικού ατόμου από αυτό που διαφορετικά θα αναμέναμε για το γενικό πληθυσμό. Οι περισσότερες συννοσηρότητες δεν σχετίζονται αποκλειστικά με τον HIV αλλά με τη διαδικασία της γήρανσης. Σε αυτές περιλαμβάνονται τα εξής:1,2

  • Καρδιαγγειακή νόσος
  • Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
  • Αδυναμία
  • Ηπατική νόσος
  • Πολλές κακοήθεις νεοπλασίες που δεν σχετίζονται με το AIDS
  • Νευρογνωσιακή δυσλειτουργία
  • Λοιμώξεις που δεν σχετίζονται με το AIDS
  • Οστεοπόρωση
  • Νεφρική νόσος
  • Θρομβοεμβολική νόσος
  • Σακχαρώδης διαβήτης τύπου II

Διαχείριση των συννοσηροτήτων από μία διεπιστημονική ομάδα

Ο έλεγχος και η θεραπεία δεν διαφέρουν συνήθως από τη συνήθη κλινική πρακτική για τα HIV οροαρνητικά άτομα. Ωστόσο, αρκετές φορές μπορεί να χρειασθεί μία συντονισμένη διεπιστημονική προσέγγιση κατά τη διαχείριση πολλαπλών συννοσηροτήτων ή εξειδικευμένων προβλημάτων συννοσηροτήτων σε άτομα με HIV λοίμωξη.3

Οι επαγγελματίες της υγείας που δεν είναι εξοικειωμένοι με την αντιρετροϊκή θεραπεία (ART) πρέπει να αναζητούν την καθοδήγηση εξειδικευμένου προσωπικού στην HIV λοίμωξη πριν τη συνταγογράφηση οποιασδήποτε νέας αγωγής, καθώς τα φάρμακα για ορισμένες χρόνιες συννοσηρότητες, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και η υπέρταση, ενδέχεται να προκαλέσουν ανεπιθύμητες αλληλεπιδράσεις με την αντιρετροϊκή αγωγή. Σε περιπτώσεις στις οποίες τα άτομα με HIV λοίμωξη επισκέπτονται πολλούς επαγγελματίες υγείας ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να εξαφαλίζεται ένα επίπεδο καλής επικοινωνίας για την από κοινού διαχείρισης της φροντίδας.3

Ένας υγιεινός τρόπος ζωής

Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορεί να συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης συννοσηροτήτων και να περιορίσουν τις επιπτώσεις των ήδη υφιστάμενων προβλημάτων (καταστάσεων). Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει βελτίωση της διατροφής, διακοπή του καπνίσματος ή έναρξη ενός προγράμματος σωματικής άσκησης.

 

Οφέλη από τη διακοπή του καπνίσματος

Το ποσοστό καπνίσματος στα άτομα με HIV λοίμωξη είναι δύο με τρεις φορές υψηλότερο από τον γενικό πληθυσμό. Τα άτομα με HIV λοίμωξη που καπνίζουν αντιμετωπίζουν:

  • υψηλότερο κίνδυνο να προσβληθούν από μία σειρά σοβαρών ασθενειών που σχετίζονται με το κάπνισμα σε σύγκριση με τους μη καπνιστές (όπως π.χ. καρκίνος πνεύμονα, καρκίνος κεφαλής και τραχήλου, τριχωτή λευκοπλακία στόματος, στοματική μυκητίαση κ.α.) και μπορεί να επηρεαστεί η ανταπόκρισή τους στην αντιρετροϊκή θεραπεία2
  • αυξημένο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακές παθήσεις και καρκίνο σε σύγκριση με τους μη καπνιστές, καθώς και αυξημένο κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με το AIDS4

Μιλώντας για τους κινδύνους που συνδέονται με το κάπνισμα, συζητώντας για το πώς μπορεί να επηρεάσει τις πιθανότητες επιτυχίας της αγωγής και για τα οφέλη από τη διακοπή για τη συνολική υγεία, τα άτομα με HIV λοίμωξη μπορεί να αποφασίσουν να διακόψουν το κάπνισμα – ακόμα περισσότερο αν ήδη σκέφτονται να το σταματήσουν.