Αρχές Κλινικής Βελτιστοποίησης της Θεραπείας

Με τις τρέχουσες θεραπευτικές επιλογές (ART), τα περισσότερα άτομα με HIV λοίμωξη μπορούν να επιτύχουν και να διατηρήσουν την ιολογική καταστολή.1 Ωστόσο, αν και επιτυγχάνεται η ιολογική καταστολή, δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι το HIV οροθετικό άτομο προσαρμόζεται με ευκολία και ανέχεται καλά το σχήμα που λαμβάνει.2 Προβλήματα σχετικά με την ανοχή, τη συχνότητα των δόσεων, τον αριθμό των χαπιών και τις συννοσηρότητες που σχετίζονται με την ηλικία ενδέχεται να οδηγήσουν τον επαγγελματία της υγείας στην αναζήτηση εναλλακτικής θεραπευτικής στρατηγικής.

Για την τροποποίηση της αντιρετροϊκής αγωγής σε ένα ιολογικά κατεσταλμένο άτομο λαμβάνονται υπόψη οι ακόλουθοι παράγοντες:2

  • Η τεκμηριωμένη τοξικότητα που προκαλείται από ένα ή περισσότερα αντιρετροϊκά φάρμακα που περιλαμβάνονται στην αγωγή
  • Η πρόληψη μακροπρόθεσμης τοξικότητας
  • Η αποφυγή σοβαρών αλληλεπιδράσεων με άλλα φάρμακα ή συμπληρώματα διατροφής, πολυβιταμίνες κλπ
  • Η προγραμματισμένη εγκυμοσύνη
  • Η γήρανση ή/και τυχόν συνυπάρχουσα συννοσηρότητα με ενδεχόμενη αρνητική επίδραση των φαρμάκων της τρέχουσας αγωγής 
  • Η απλοποίηση του σχήματος (μείωση του αριθμού των χαπιών, προσαρμογή σε διαιτητικές απαιτήσεις και βελτίωση συμμόρφωσης)
  • Η έναρξη αγωγής για τον ιό της ηπατίτιδας C σε περίπτωση αλληλεπίδρασης με τα συγχορηγούμενα φάρμακα

Η EACS (European AIDS Clinical Society) έχει εκδώσει μια σειρά από συστάσεις για την τροποποίηση της αντιρετροϊκής αγωγής σε περιβάλλον ιολογικής καταστολής

Πρωταρχικός στόχος της τροποποίησης αγωγής είναι η διατήρηση της ιολογικής καταστολής εξαλείφοντας ή βελτιώνοντας παράλληλα τις ανεπιθύμητες ενέργειες, διευκολύνοντας την επαρκή και αποτελεσματική διαχείριση των συννοσηροτήτων και βελτιώνοντας τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα στην υγεία.1,2